De geschiedenis van het Braziliaans Jiu Jitsu (BJJ) is net zo kleurrijk als Brazilië. Ook al is het BJJ voor het grootste deel ontwikkeld door de Gracie familie, van origine liggen de wortels in het oude Japan. Ontstaan uit het Kodokan Judo, hebben Jigoro Kano en Maeda het fundament gelegd voor het hedendaagse BJJ.
Rond het jaar 1900 vroeg Samuel Hill (een Amerikaanse zakenman) aan Yamashita (1875-1935), de beste Judoka uit die tijd van de Kodokan, om naar Amerika te komen om daar zijn zoon de kunst van het Judo bij te brengen. Hierop reisde Yamashita naar Amerika.
Via Hill, die bevriend was met President F.D. Roosevelt, werd Yamashita bij de President van Amerika geïntroduceerd. Roosevelt, die al een interesse had voor het Budo, vroeg Yamashita voor een demonstratie van het Kodokan Judo.
Een gevecht werd georganiseerd tussen Yamashita en een Amerikaanse worstelaar en hoewel er een enorm gewichtsverschil was kwam Yamashita als overwinnaar uit de strijd. Roosevelt gaf Yamashita hierna een baan als Judo leraar van de Amerikaanse Marine.
In 1904 was er een nieuwe Judo leraar nodig en daar Yamashita niet beschikbaar was werd er een nieuwe leraar uit de Kodokan gevraagd, dit keer kwamen er twee leraren; Jojiro Tomita (1880-1941) en Mitsuyo Maeda (1880-1941). Maeda was in die tijd de onbetwiste Judokampioen van de Kodokan.
De bedoeling was dat Tomita zou zorg dragen voor de theoretische aspecten van het Judo en Maeda zou alle mogelijke gevechtsuitdagingen aangaan. Alles ging goed totdat Tomita zelf werd uitgedaagd door een Amerikaanse football speler en het geaccepteerde gevecht verloor. Hierop keerde hij uit schaamte weer terug naar Japan.
Maeda bleef achter en nam het op zich om de naam van Kodokan weer in eer te herstellen. Hij reisde door heel Noord en Zuid Amerika en accepteerde iedere uitdaging of daagde zelf de vechters uit. Men zegt dat hij meer dan duizend uitdagingen is aangegaan en ze allemaal gewonnen heeft. Echter door deze 'prijsgevechten' werd hij officieel uit de Kodokan gezet. Hierop ontwikkelde hij een eigen Jiu Jitsu stijl.
Rond 1915 vestigde Maeda zich in Brazilië waar hij al snel bekend werd als: Conde Koma, de Graaf van het Gevecht. In die tijd werden er twee manieren van vechten onderwezen in Brazilië en dat waren Boksen en Capoeira. Carlos Gracie, een kind van een rijke familie kwam in contact met Maeda en in ruil voor Maeda zijn lessen zou de vader van Carlos de Japanse immigranten helpen.
Rond deze tijd werden er de eerste Vale Tudo toernooien georganiseerd. Carlos Gracie versloeg in deze toernooien iedereen, ongeacht het vaak grote gewichtsverschil. Na zijn actieve carrière nam hij het op zich om zijn jongere broers (Oswaldo, Gastado, Jorge en Helio Gracie (de jongste van het stel) te onderrichten in het Jiu Jitsu wat hij van Maeda geleerd had.
Na verloop van tijd keerde Maeda terug naar Japan, maar de Gracies bleven het Jiu Jitsu door ontwikkelen tot wat op heden bekend is als het Braziliaans Jiu Jitsu.
In Europa is de stijl nog relatief nieuw, maar door de grote successen van de Gracie familie in de UFC (Ultimate Fighting Championships) is het de vele vechters die aan Mixed Martial Arts doen duidelijk geworden dat wanneer je een Allround vechter wilt worden, training in BJJ onontbeerlijk is geworden.
Rond het jaar 1900 vroeg Samuel Hill (een Amerikaanse zakenman) aan Yamashita (1875-1935), de beste Judoka uit die tijd van de Kodokan, om naar Amerika te komen om daar zijn zoon de kunst van het Judo bij te brengen. Hierop reisde Yamashita naar Amerika.
Via Hill, die bevriend was met President F.D. Roosevelt, werd Yamashita bij de President van Amerika geïntroduceerd. Roosevelt, die al een interesse had voor het Budo, vroeg Yamashita voor een demonstratie van het Kodokan Judo.
Een gevecht werd georganiseerd tussen Yamashita en een Amerikaanse worstelaar en hoewel er een enorm gewichtsverschil was kwam Yamashita als overwinnaar uit de strijd. Roosevelt gaf Yamashita hierna een baan als Judo leraar van de Amerikaanse Marine.
In 1904 was er een nieuwe Judo leraar nodig en daar Yamashita niet beschikbaar was werd er een nieuwe leraar uit de Kodokan gevraagd, dit keer kwamen er twee leraren; Jojiro Tomita (1880-1941) en Mitsuyo Maeda (1880-1941). Maeda was in die tijd de onbetwiste Judokampioen van de Kodokan.
De bedoeling was dat Tomita zou zorg dragen voor de theoretische aspecten van het Judo en Maeda zou alle mogelijke gevechtsuitdagingen aangaan. Alles ging goed totdat Tomita zelf werd uitgedaagd door een Amerikaanse football speler en het geaccepteerde gevecht verloor. Hierop keerde hij uit schaamte weer terug naar Japan.
Maeda bleef achter en nam het op zich om de naam van Kodokan weer in eer te herstellen. Hij reisde door heel Noord en Zuid Amerika en accepteerde iedere uitdaging of daagde zelf de vechters uit. Men zegt dat hij meer dan duizend uitdagingen is aangegaan en ze allemaal gewonnen heeft. Echter door deze 'prijsgevechten' werd hij officieel uit de Kodokan gezet. Hierop ontwikkelde hij een eigen Jiu Jitsu stijl.
Rond 1915 vestigde Maeda zich in Brazilië waar hij al snel bekend werd als: Conde Koma, de Graaf van het Gevecht. In die tijd werden er twee manieren van vechten onderwezen in Brazilië en dat waren Boksen en Capoeira. Carlos Gracie, een kind van een rijke familie kwam in contact met Maeda en in ruil voor Maeda zijn lessen zou de vader van Carlos de Japanse immigranten helpen.
Rond deze tijd werden er de eerste Vale Tudo toernooien georganiseerd. Carlos Gracie versloeg in deze toernooien iedereen, ongeacht het vaak grote gewichtsverschil. Na zijn actieve carrière nam hij het op zich om zijn jongere broers (Oswaldo, Gastado, Jorge en Helio Gracie (de jongste van het stel) te onderrichten in het Jiu Jitsu wat hij van Maeda geleerd had.
Na verloop van tijd keerde Maeda terug naar Japan, maar de Gracies bleven het Jiu Jitsu door ontwikkelen tot wat op heden bekend is als het Braziliaans Jiu Jitsu.
In Europa is de stijl nog relatief nieuw, maar door de grote successen van de Gracie familie in de UFC (Ultimate Fighting Championships) is het de vele vechters die aan Mixed Martial Arts doen duidelijk geworden dat wanneer je een Allround vechter wilt worden, training in BJJ onontbeerlijk is geworden.
